Het geheim van écht eigenaarschap

Eigenaarschap nemen is niet hetzelfde als je gevoel wegdrukken.

“Man up” is zo’n uitspraak die vaak wordt gebruikt om je aan te sporen je tranen in te slikken en door te gaan.

En eerlijk is eerlijk: dat werkt. Even.

Het is zelfs een waardevolle vaardigheid dat we in staat zijn emoties tijdelijk te parkeren en ons te focussen op wat nodig is.Zeker in crisissituaties.Zeker in leiderschap.

Maar… of beter gezegd: én.

Vroeg of laat dient dat weggedrukte gevoel zich weer aan.Het begint te knagen.En dat knagen krijgt allerlei vermommingen: stress, (werk)verslaving, leegte, somberheid, prikkelbaarheid.

Écht eigenaarschap nemen betekent iets anders.Het betekent dat je de demon in de bek durft aan te kijken.

Dat je boosheid of verdriet niet alleen voelt, maar ook onderzoekt waar het werkelijk over gaat.

Die ondernemer die zijn investeerders koste wat kost tevreden wil houden,probeert diep vanbinnen nog steeds zijn gescheiden ouders bij elkaar te brengen.

Die ondernemer die ’s avonds blijft “doorwerken” — eindeloos appjes stuurt, mails checkt of nutteloze taken verzint —staat eigenlijk al sinds zijn zeventiende continu ‘aan’,omdat hij toen financieel moest bijdragen aan zijn gezin.

Die leider die ogenschijnlijk alles op orde heeft,maar zich vanbinnen leeg en ongelukkig voelt,heeft ooit geleerd dat hij alles goed móét doen om liefde te verdienen.

Dat aankijken is geen zwakte.Het schept ruimte.

Ruimte om daarna weer volledig gefocust te zijn.Zonder een onzichtbaar, knagend stemmetje dat op de achtergrond saboteert.

Verantwoordelijkheid nemen gaat niet over harder zijn.

Het gaat over elk deel in jezelf onder ogen zien, dragen— en misschien zelfs leren liefhebben.